Χαζευω τα φωτακια του δεντρου και θυμαμαι μικρη που κοιμομουν στο σαλονι για να ξυπνησω οταν φερει το δωρο μου ο Αι Βασιλης…και δεν ξερω για ποιο να λυπηθω πιο πολυ, που δεν υπαρχει ο αγιος ή που δεν ειμαι πια παιδι..
More you might like
Don’t stop until you’re happy with what’s in the mirror.
(via thin-spirati0n)
Εσείς που ενθουσίαζεστε υπερβολικά με τα χρώματα του ουρανού, τις έναστρες νύχτες και το φεγγάρι, σας αγαπώ λίγο περισσότερο.
Am I Being Too Sensitive Or Are People Treating Me Like Shit: a debut novel by me
And the sequel; Am I Overreacting Or Am I Supposed to be Angry